Навоий ғазалларида ишқ ва вафо тараннуми

Ушбу мақолада Алишер Навоий ғазалларидаги ишқ ва вафо мавзуси ёритилган. Навоий ишқни инсонни маънавий камолот, поклик ва эзгуликка етакловчи буюк куч сифатида тасвирлайди. Вафо эса чин муҳаббатнинг асосий белгиси бўлиб, садоқат, сабр ва фидойилик билан боғланади. Мақолада Навоий ғазалларидаги мажозий ва илоҳий ишқ, ошиқнинг садоқати, ҳижрон ва висол кечинмалари ҳақида ҳам сўз юритилган. Шунингдек, гул ва булбул, шамъ ва парвона каби образлар орқали муҳаббат ва фидойиликнинг бадиий ифодаланиши кўрсатилган. Асосий ғоя: Навоий ғазаллари инсонни севгига, вафодорликка, сабр-тоқатга, эзгулик ва маънавий покликка чорлайди.